---

Allah (cc)
Nasıl Misafir Edilir?

Musa (Aleyhisselâm)a ümmeti:
-Ey Musa! Sen nasıl olsa Allâh-u Teâlâ ile konuşuyorsun. Biz Rabbimizi yemeğe davet etmek istiyoruz, dediler.

Musâ (Aleyhisselâm) da onlara:
- Allâh-u Teâlâ yemekten, içmekten ve mekândan münezzehtir, buyurdu.
Musa (Aleyhisselam) bir zaman sonra Tûr-u Sînâ’ya çıkıp, Mevlâ Teâlâ ile tekellüm buyurdu ve bazı münâcaatlarda bulundu.

İşte bu esnada Allâh-u Teâlâ şöyle buyurdu:
- Ey Musa neden kullarımın davetini Bana bildirmiyorsun?

Bunun üzerine Musa (Aleyhisselâm):
- Ya Rabbi! Böyle bir daveti size gelip söylemekten haya ettim. Zira Senin Zâtı Ulûhiyetin onların söylediklerinden beridir, dedi.

Allâh-u Teâlâ Musa (Aleyhisselam)a:
- Ey Musa! Kullarıma haber ver, onların davetine Cuma akşamı geleceğim, buyurdu.
Musa (Aleyhisselâm) hemen gelip bu haberi kavmine bildirdi. Bu habere çok sevinen kavmi, derhal hazırlığa başladılar. Koyunlar, sığırlar kesildi. Kazanlar kaynadı, yemekler pişirilip sofralar kuruldu ve büyük bir ziyafet hazırlandı. Tüm hazırlıklar tamamlandıktan sonra da, hep birlikte misafirlerini beklemeye başladılar. Tabi epeyce bir müddet beklediler fakat ne gelen vardı ne de giden…

Nihayet akşamüstü çok uzak bir beldeden geldiği halinden anlaşılan, yorgun argın, üstü-başı toza toprağa bulanmış bir ihtiyar çıka geldi ve:
- Ben çok uzak yollardan geldim, uzun süredir ağzıma bir lokma ekmek koymadım, karnım da çok aç, ne olur bana bir miktar yemek verin de karnımı doyurayım, dedi.

Ona dediler ki:
- Acele etme, biraz sonra Rabbimiz icâbet edecek o zaman hep beraber yeriz. Sen hele şu testiyi al da, su doldurup getir bakalım, böylece çorbada seninde tuzun bulunsun.

Böylece sofranın başında beklemeye devam ettiler. Akşam geçip yatsı vakti girdiği halde hala kimse gelmemişti. Ve böylece sabaha kadar beklediler, fakat beklenen misafir bir türlü teşrif etmedi. Tabi bu arada o uzak yoldan gelen yolcu daha fazla bekleyememiş “yolcu yolunda gerek” deyip çoktan gitmişti. Musa (Aleyhisselam) ve ümmeti de misafirlerinin gelmesinden artık ümitlerini kesmişlerdi.

Musa (Aleyhisselam) daha sonra Mevlâ Teâlâ ile tekellüm ettiğinde: “ziyafetler hazırladıklarını ve sabaha kadar beklediklerini, lakin teşrif buyurmadığını” Rabbisine arz edip bunun hikmetini sordu.

Bunun üzerine Mevlâ Teâlâ buyurdu ki:
- Ey Musa! Davetinize geldim, fakat Beni ağırlamadınız. Karnım aç dedim, siz Beni suya gönderdiniz, bir lokma ekmek bile vermediniz.

Bunun üzerine Musa (Aleyhisselam):
- Ya Rabbi! Bize sadece bir ihtiyar gelip karnının aç olduğunu söyledi. O da Senin sıradan bir kulundu, dediğinde,

Mevlâ Teâlâ:
- Ey Musa! İşte ben o kulum ile beraberdim. Şayet onu doyursaydınız, Beni doyurmuş olacaktınız. Onu aç olarak geri göndermekle beni geri göndermiş oldunuz. Çünkü Ben ne göklere ne yerlere sığmam. Ben ancak mümin bir kulumun kalbine sığarım, buyurdu. ...

---

GAZZE KUŞATMASIYLA İLGİLİ YAPILAN BU ANKETE KATILIP,
ULAŞTIRABİLECEĞİMİZ KADAR ÇOK KİŞİYE ONLARIN DA KATILMALARI İÇİN İLETELİM...
 
Amerika'da yayınlanan "The Wall Steet Journal" adlı gazetede yayınlanan bir röportaj, büyük tartışmalara sebeb olmuştu.
Ayni gazete bu defa, "Question of the day" (Günün sorusu) olarak sorduğu:
 
"İsrail'in Gazze'ye uyguladığı deniz kuşatmasının ne olması" gerektiği sorusuna üç cevabı oylamaya sunmaktadır:
 
O "It should remain" (Devam etmelidir)
O "It should be end" (Sona ermelidir)
O "It should be eased to allow aid shipments" (Gemilerdeki yardım malzemesinin girişi kolaylaştırılmalıdır)
 
Vicdan sahibi ve hakperest olanların, ikinci şık olan "It should be end" (Sona ermelidir) şıkkını işaretleyeceğini
düşünüyor ve bu mevzuda sizin de bir oyunuzun olmasını ve bu e-postayı göndereceğiniz kişilerin ve onların bu e-postayı gönderebilecekleri başka dostlarının oylarının da  bu şık üzerinde olma...

---

1985'te Elazığ'dan Ankara'ya yerleştik. O yaşıma kadar günde üç-beş film izlemeden uyumazdım. Dayımın oğlu Ahmet ile eski gazetelerden kesekâğıdı yaparak, bakkallara manavlara satar sinemaya giderdik. Kırk yaşındayım, halen gazetecilikten kazandığım tek para odur diyebilirim

Bizim sinema aşkımız öyle bir boyuta geldi ki, evin boş bir odasında (Ki o zamanlar evlerin tüm odaları boştu!) Sana Yağı kutusu, mercek ve ampulle film makinesi yaptık. Evet, filmleri karanlık kutunun içinden hızla nasıl çevirdiğimizi anlatsam bayılırsınız. Şimdi hatırlayamıyorum, filmin hareketlenmesi için galiba dakikada 24 kare geçmesi gerekiyordu. Benim “Pinokyo” marka bisikleti kullanarak onu da başardık. Duvarda filmin oynaması için makinenin yanında birinin aynı ritimle sürekli pedal çevirmesi gerekiyordu ve biz iki kişiydik

Birkaç sene önce yine karı-koca olan iki arkadaşım beni kumpasa getirerek İstanbul'da “Harry Potter” filmine zorla soktular ama gong çalınca kaçtım. İlk dolmuşla...